Kiedy dom jest daleko
Brakuje miłości i przyjaźni
Gdy zdajesz sobie sprawę, że żyjesz na świecie, w którym samotność jest na porządku dziennym
A problemy rozwiązywane są milczeniem
Kiedy jedynym wyjściem zdaje się być udawanie, że wszystko jest w porządku


Jaką wartość mają święta?

potrzebuję pomocy
potrzebuję czułości
potrzebuję czasu
potrzebuję przyjaciela

SAMOTNOŚĆ

(Sonia Szóstak)

Dwaj jednoocy królowie krainy ślepców.

z walizką pieniędzy uciekłabym na słoniu

nie patrząc się za siebie

w smrodzie kap kap a obrazów szukają po świecie

samotni

Imagine (2012)

a my jak ślepcy

trudno nie wierzyć w nic

...

"widziałem wiele wspaniałych rzeczy, byłem obecny przy każdej światowej katastrofie i pracowałem dla najgorszych drani. widziałem też największe cuda, ale jest tak, jak powiedziałem: nikt nie żyje wiecznie. kiedy w końcu przybyłem po Liesel odczułem samolubną przyjemność,  że przeżyła te 90 lat tak mądrze"

Złodziejka książek (2013)

słodko gorzka historia o spuściźnie, jaką niesie za sobą wojna, bez patosu

śmierć nie jest wcale największym draniem świata

tylko ludzie

kolejna wiosna zapowiada kolejne zmiany

dobre zmiany!

przetłumaczony na 7 języków. bez wielkich liter a jednak ważny. jeżeli komukolwiek wydaje się, że Grey zrewolucjonizował literaturę to bardzo się myli. perwersja, była, jest i zawsze będzie.

tyle tylko, że teraz pojawiła się w kiczowatym wydaniu


pokłony dla Bukowskiego

właśnie wróciłam do domu.
dlaczego niektóre ptaki nie śpią o tej porze?

quiet is the new loud

Często zadawałam sobie pytanie, po co właściwie powstał ten blog. Pojawił się intuicyjnie, jakby wiedział, że będzie potrzebny. Teraz, zwłaszcza po czasie, przekonałam się, że chodzi o ból. Ból spowodowany rozczarowaniem, strachem, bezsilnością lub brakiem wiary w osiągnięcie czegoś. On zmusza do wyciągania wniosków,  jest formą wyrazu i nie zniknie ot tak, musimy go odpowiednio przeżyć żeby odszedł. Pisanie w tym pomaga.

Ja muszę podzielić się swoim bólem. Bólem, który wkrada się do snów, z którym zasypiam i budzę się. Bólem, który nie został odpowiednio przeżyty, dlatego nie może mnie opuścić. Bo taka jest prawda o bólu, można o nim zapomnieć, można ukryć go pod różnymi sprawami dnia codziennego, może być zastąpiony jakimiś innymi, na daną chwilę bardziej intensywnymi uczuciami. Ale on prędzej czy później wróci, będzie rozsiewał strach paraliżujący ciało i duszę, odbierze zdolność podejmowania racjonalnych decyzji, sprawi, że jesteśmy słabi. Że ja jestem słaba.


Bardzo łatwo Ci się słucha i bardzo łatwo Ci się mówi. Jeszcze prościej zapomina. Kiedy pojawia się zwątpienie, wszystko, co zostało zbudowane rozpada się z dnia na dzień. Rozpada się, jeżeli nie zostanie naprawione. Ale jak cokolwiek ma się naprawić, skoro już dawno zostało puszczone w niepamięć, wydaje się być praktycznie nieistniejące. Bo praca, bo uczelnia, bo inne obowiązki... Pobłażliwość. A ja jestem, powieszona między tymi wszystkimi sprawami jak w próżni, i ciągle zwątpienie nie daje spać

I pozostawia po sobie tylko ból.

takie tam bieganko

upadek Ikara

The Wolf of Wall Street (2013)

tak chcesz żyć?